ไม่มีคำว่ายุติธรรม . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ
ชีวิตเป็นของเรา . . . จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)

อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี
เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน

ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม
ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง

เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก หรือ ไม่รักเราได้
และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน
"คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ
เขามีขา และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ ความรัก...
มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน

อย่าถามได้ไหมว่า . . . ทำไมฉันต้องเดินจากมา
อย่าถามได้ไหมว่า . . . ทำไมฉันต้องทำแบบนี้
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า . . . ทำสิ่งใดลงไปแล้วบ้าง
ถามตัวเองก่อนจะดีไหมว่า . . . สิ่งที่ทำลงไปถูกต้องแล้วหรือ
หลอกลวง . . . ยังพอทน
ทรยศ . . . นั่นอาจเป็นความเข้าใจผิด
เสแสร้ง . . . ก็คิดว่าอาจมีเหตุผล
แต่รู้ไหมเมื่อนำมารวมกัน . . .
มองโลกแง่ดีแค่ไหน . . . โง่อย่างไร
ก็ยังต้องเสียน้ำตา . . .
สิ่งเหล่านี้ . . . ทำร้ายใครต่อใครหลายคน
โดยเฉพาะ . . . คนที่จริงใจมาตลอด
แต่คนเหล่านี้คงไม่มีค่า . . . จึงทำกันได้ลงคอ